2016, dat zit wel snor!

Mijn brief aan Sinterklaas vermeldde het al.  Er kwam een moeilijke week aan.  Op 10 december onderging mijn man een zware ingreep.  Een gelijkaardige ingreep, 5 jaar geleden, verliep niet zo vlot, waardoor we er vrij hard tegenop zagen.  Zeker omdat er ondertussen 2 kindjes zijn, die ook zorgen vragen.

Gelukkig verliep alles goed.  Een zware ingreep vraagt om een langere opname en een langer herstel, dus we zijn er nog niet helemaal.  Maar we mogen deze keer niet klagen.

De week voor en vlak na de ingreep waren emotioneel intens.  Ik lag behoorlijk met mezelf in de knoop.  We hadden een moeilijke periode in ons gezin en onze relatie en ik vroeg me af of deze situatie nu juist goed of slecht zou zijn voor ons.  Maar na 3 weken kan ik wel zeggen dat het zeker de moeite was voor mij.  Ik nam bewust 1,5 week vrij op het werk, en ook de weken nadien was het door de kerstvakantie heel rustig.  Die rust deed me goed, deed me genieten en deed me beseffen hoe belangrijk ons gezin is en hoe groot de invloed van mijn werkdruk op mezelf en het gezin is.

Met het 2de trimester voor de boeg, is het nu dus de uitdaging om voor het evenwicht te vechten.  Ik weet nu wat ik wil, ik moet het enkel nog waar maken… Ik ga er alles aan doen om dit te doen slagen, zodat zowel de kindjes, het ventje, als ikzelf weer kunnen genieten van deze heerlijke momenten!!

Advertenties

Sinterklaas Kapoentje

Liefste Sint,

Dit jaar wil ik geen speelgoed, geen snoepjes om me aan te verlekkeren,…
Zelfs andere cadeautjes zijn niet zo belangrijk voor mij.

Dit jaar wil ik:
– een hecht en warm gezin waar de liefde voor elkaar van afdruipt
– schatten van kinderen die elke dag sterker in het leven staan
– een relatie die sterk genoeg is om stormen en rukwinden te doorstaan
– waardevolle vriendschappen die blijven bestaan, vrienden met wie je mooie en warme momenten deelt en waarop je kan steunen op woelige momenten
– een gezondheid die ons niet in de steek laat

En laat dat nu net de reden zijn waarom ik deze tijd mijn slaap laat.  Niet omdat ik zenuwachtig ben of de Goed Heilig Man wel zal langskomen, maar omdat ik bezorgd ben, om wat de komende week komen gaat.

Ik ben bezorgd hoe de kindjes een week gevuld met ziekenhuisbezoekjes en logeren bij de grootouders zullen opnemen.  Ik voel de nood om er elke dag, elk uur, elke minuut,… aan zijn bed te staan, in de kamer te zijn, maar besef dat dat niet kan met die twee extra schatten in huis.
Hopelijk loopt alles goed en geeft deze week een nieuwe kracht.  Ik heb alvast wat breiwol in huis gehaald, om de lange dagen in het ziekenhuis te vullen met knusse warmte (en nadien mijn zetels).

Ik wens jullie alvast een rustige Sinterklaasnacht en een “excited’ ochtend!!

Wie zijn de CrabBeltjes?

De CrabBeltjes…een bijnaam die ik verzon toen ik zwanger was van ons eerste kindje. Om het geslacht en de naam niet te verraden werd ‘hij’ altijd en overal ‘ons CrabBeltje’ genoemd.
Ondertussen zijn we 5 jaar verder en zijn er al twee ‘CrabBelTjes’ geboren. Sinds mijn tweede zwangerschap ben ik begonnen met het naaien van kleine simpele projectjes, vooral voor mijn kindjes. Om mezelf wat extra te motiveren om het naaien te blijven volhouden, ben ik deze blog gestart.
Dit nieuwe projectje kreeg daarom al snel de naam CrabBelTjes.

CrabBelTje 1:  (bijna) 5 jaar
CrabBelTje 2:  2 jaar

She made my year…2014!

In een snelle terugblik op het voorbije jaar, kan ik niet anders dan besluiten dat mijn kleine dochter Yana het hoogtepunt was.
En niet alleen haar geboorte, maar ook haar aanwezigheid, haar nood aan knuffels en warmte, haar felle karakter (positief en negatief), haar glimlach, de interacties,…
IMG_0459
Natuurlijk blijft Maxim, de grote broer, nog even belangrijk als voordien. Hij maakte begin 2014 de overstap van de crèche naar de kleuterschool. Ook dat was een hele grote stap. En niet altijd even gemakkelijk, zo kort op de geboorte van die kleine zus. Hij had – wat mij betreft – dan ook een voorjaar om snel te vergeten, met koppige of hysterische momenten, ligstakingen voor de schoolpoort, negatieve aandachtszoekers enzovoort.
Gelukkig is dat omgedraaid in een positieve interactie tussen hem en Yana, extra-aandacht-momenten voor hem als die kleine zus in bed ligt en gewoon het groter worden op zich, waardoor hij beter alleen speelt, plezier heeft in gezelschapsspelletjes en kan genieten van onze ‘heilige vrijdag avond’ met een filmpje, een dekentje en lekkere aperitiefjes (green tea & olijven is onze favoriet).

Maar Yana is mijn muske, mijn muze.  Sinds zij er is, heb ik het naaivirus weer helemaal te pakken.  Vooral de laatste weken en maanden kriebelt het enorm.  Het begon bij het begin van de zwangerschap met een hemdje voor Maxim en een paar rokken voor mij.  Een slaapzakje voor ons muske dat de slaap niet kon vatten.  En nu…hopen kleertjes (moest ik de tijd hebben).

Het nieuwe jaar wordt alleszins eentje vol naaigoesting en inspiratie.

Klaar voor de herfst!

De naaikriebels zijn al een tijdje terug.  Maar de tijd is beperkt.  Daarom zijn kleine, snelle projectjes ideaal om er terug in te komen.  Terwijl er al een jurk voor onze kleine meid klaar ligt om in elkaar te naaien, ging ik op zoek naar iets om de stofrestjes te verwerken.  En met de eerste week herfstweer achter de rug, kon een leuke sjaal voor de 2 kindjes niet ontbreken.

Van de stof voor Yana haar jurk had ik nog heel wat over.  En die stof past eigenlijk perfect bij haar mooie roze jas.  Nog snel een zacht roos stofje gaan kopen en de enkele cirkelsjaal was een feit.  Doordat die wat breder is, kan ik hem ook deels over haar hoofd trekken en blijven haar oren goed bedekt op frisse ochtenden, zonder dat ik nog een muts nodig heb.

Stof: vooraan bloemetjes-tricot van Lillestof, achteraan zacht roze nicky velours
Afmetingen: 20cm x 50cm van beide stoffen, incl. naadwaarde van +/- 0,5 cm

Voor de dubbele cirkelsjaal van Maxim gebruikte ik ook een overschotje van een tricot (een klaar geknipte T-shirt die ik hopelijk nog deze week in elkaar krijg) en een zachte velours aan de binnenzijde.  Maxim was al weken aan het wachten tot ik nog iets voor hem zou maken.  En hij kwam zelfs een beetje helpen.  Hij gaf de speldjes aan, waarmee ik de stofjes aan elkaar vast maakte.

Stof: vooraan busjes-tricot, achteraan zachte grijze nicky velours
Afmetingen: 20cm x 105cm van beide stoffen, incl. naadwaarde van +/- 0,5 cm
De lengte van de sjaal is goed voor een kleuter van 3-4 jaar, met nicky velours.  Ik had eerst 120cm, maar dit was veel te lang voor hem.  Met fleece achteraan in plaats van nicky velours is het warmer, maar heb je net iets meer stof nodig.

Uiteindelijk heb ik op één middagdut de twee sjaals kunnen maken en waren we nadien klaar om het mooie, maar winderige herfstweer te trotseren voor een wandeling in het park.

IMG_3158 IMG_3161

Korte beschrijving:
Beide stoffen met hun goede kant op elkaar leggen.  De lange zijdes aan elkaar naaien.  De goede kanten naar buiten draaien.  De zijkanten aan elkaar naaien.  Hiervoor begon ik op de nicky velours (=binnenzijde van de sjaal) op +/- 2cm van de overgang met de tricot.  Ik spelde beide randen -goede kant op goede kant- op elkaar. Ik naaide dan door over de tricot (ook recht op recht), tot ik terug +/- 2 cm op de roze nicky velours was.  Tegen het einde aan wringt het wel wat tegen.
Nadien plooide ik de resterende naden van de nicky velours om naar binnen toe en spelde ik deze goed vast.  Het laatste deel van de naad moet je langs buiten naaien.  Dit kan met de hand, met een verborgen / blinde steek, maar aangezien ik daar niet zo goed in ben en niet al te veel tijd en geduld heb, naaide ik gewoon langs de buitenkant met de naaimachine.  Als je draad in dezelfde kleur is als de nicky velours, zie je dit bijna niet. En aangezien de nicky velours aan de binnenzijde van de sjaal zit, valt het helemaal niet op.