Vakantie

Ooh, wat hadden wij nood aan die lang verwachte vakantie.  Zowel mijnheer als mevrouw CrabBel keken er erg naar uit.  Een midweekje Landal Hochwald leek ons een ideale manier om de kinderen het plezier te geven dat ze verdienden en zelf ondertussen te kunnen genieten van de natuur en hopelijk ook een beetje rust.

Wat mij het meeste deugd deed was het lege huisje.  Alles kreeg onmiddellijk zijn plaatsje in de kasten en buiten één open kastwand, was ons huisje de rust zelve.  Heerlijk is dat!  In ons eigen huis is dat al lang verleden tijd en ik moet zeggen, de orde bracht rust.  Maar ook onrust…want bij elk spatje of speeltje of glas dat niet werd opgeruimd, ging er een alarmbelletje rinkelen.  De nood aan orde en netheid kwam des te harder naar voren en die kleine ‘foutjes’ vallen des te harder op in zo’n ordelijk huis.

Verder was het heerlijk om eens volledig afgesloten te leven van de digitale wereld.  De GSM ging stil en werd enkel boven gehaald als we elk apart op stap waren.  Internet hadden we niet in ons hutje en de laptop die ging niet mee.  En de televisie ging enkel op voor de kindjes.  Per uitzondering ’s morgens voor het eten als wij nog heerlijk lagen te snoozen.

In ‘Pirateneiland’ kwam de jongste om de 10 minuten even langs. Ze stopte, lachte, keek opzij en zei: “Leuk!” En weg was ze weer…

En nu…ons huisje terug krijgen in de ordelijke staat dat het ooit was.  Niets op de kasten, ordelijk binnenin, lege tafel, opgeruimd speelgoed,…  Benieuwd of het ons lukt!

 

 

Thuis komen deed pijn…back to reality.  En hoewel ik het begin januari al wist, werd het nu hard duidelijk.  Ik was op, kon geen stap meer verder en had nood aan een paar maanden rust… Ondanks dat de lente net is begonnen, begin ik aan mijn WINTERSLAAP!

Sinterklaas Kapoentje

Liefste Sint,

Dit jaar wil ik geen speelgoed, geen snoepjes om me aan te verlekkeren,…
Zelfs andere cadeautjes zijn niet zo belangrijk voor mij.

Dit jaar wil ik:
– een hecht en warm gezin waar de liefde voor elkaar van afdruipt
– schatten van kinderen die elke dag sterker in het leven staan
– een relatie die sterk genoeg is om stormen en rukwinden te doorstaan
– waardevolle vriendschappen die blijven bestaan, vrienden met wie je mooie en warme momenten deelt en waarop je kan steunen op woelige momenten
– een gezondheid die ons niet in de steek laat

En laat dat nu net de reden zijn waarom ik deze tijd mijn slaap laat.  Niet omdat ik zenuwachtig ben of de Goed Heilig Man wel zal langskomen, maar omdat ik bezorgd ben, om wat de komende week komen gaat.

Ik ben bezorgd hoe de kindjes een week gevuld met ziekenhuisbezoekjes en logeren bij de grootouders zullen opnemen.  Ik voel de nood om er elke dag, elk uur, elke minuut,… aan zijn bed te staan, in de kamer te zijn, maar besef dat dat niet kan met die twee extra schatten in huis.
Hopelijk loopt alles goed en geeft deze week een nieuwe kracht.  Ik heb alvast wat breiwol in huis gehaald, om de lange dagen in het ziekenhuis te vullen met knusse warmte (en nadien mijn zetels).

Ik wens jullie alvast een rustige Sinterklaasnacht en een “excited’ ochtend!!